تبلیغات
هوانوردی - هواشناسی و پرواز

هواشناسی و پرواز

یکشنبه 11 مهر 1389 01:27 ب.ظ

نویسنده : ali hossein Gholami //delaram shapouri
از آنجایی که شرایط جوی تأثیر مستقیم بر روی پرواز هواپیماها دارد. در کلیه مراکز کنترل پرواز هواشناسی نیز دوش به دوش هواپیمایی به فعالیت می پردازند و این سازمان هواشناسی در امر تأمین سلامتی پرواز نقش مؤثری را ایفاء می کنند. پدیده های جوی عبارتند از میزان فشار هوا - درجه حرارت (دما) جهت و سرعت با دو نوع ابر و غیره در کلیه مراحل پرواز مورد احتیاج پروازها است. به طور مثال ارتفاع سنج هواپیما با سیستم فشار هوا تنظیم شده و با درجه حرارت و سرعت و جهت باد در مواقع نشست و برخاست هواپیما مورد احتیاج است و هواپیما همیشه باید در جهت مخالف وزش باد نشسته یا پرواز نماید.

بعضی از انواع ابرهای رعد و برقی آنقدر خطرناک هستند که عبور از میان آنها ممکن است باعث سقوط هواپیما یا تکان های شدید شود. رادار هواشناسی از این خطر جلوگیری می کند. در هر فرودگاه علاوه بر برج کنترل مراقبت پرواز یک برج دیدهبانی هواشناسی و سایر تأسیسات هواشناسی در کنار باند فرودگاه تعبیه شده است که تطبیق ساعت گرینویچ لندن وضع هوای حاضر را به واحدهای کنترل پرواز گزارش می دهید. کلیه خلبانان بایستی برای سلامتی پرواز اطلاعات لازم در مورد هوای حاضر فرودگاه ها را جویا شوند و همچنان هوای مسیر پرواز و فرودگاه مقصد را نیز در اختیار داشته باشند.
گزارش هواشناسی هر ساعت یکبار روی دستگاه تلکس و کامپیوتر مخابره و نشان داده می شود و وضع شرایط جوی نقاط مختلف کشورهای جهان به ساعت گرینویچ GMT لندن به کشور ایران و داخل ایران که دارای هواشناسی ایستگاه ارتباط هستند گزارش می شود. هواشناسی برای تهیه گزارشات خود غیر از برج دیده بانی هواشناسی که در داخل فرودگاه ها مستقر هستند. همچنان از وسایل، نقشه ها، رادار، بالن های مخصوص، ماهواره های هواشناسی و گزارش خلبان ها در موقع پرواز از شرایط جوی که با آن مواجهه شده اند نیز استفاده می کنند تا بتوانند وضع جوی دقیق تر تهیه و در اختیار هواپیما قرار دهند.


به طور کلی نقشه های خاص هواشناسی دو نوع هستند نقشه های سطح تحتانی (زمین) و نقشه های سطوح فوقانی که وضع جوی سطح زمین در نقشه های سطوح فوقانی که وضع جوی سطح زمین در نقشه های سطح تحتانی و نقشه های فوقانی که جهت و سرعت وزش باد را در ارتفاعات مختلف سطح پرواز نشان می دهد. خلبان و دیسپچر می توانند با مراجعه به این نقشه ها ارتفاع پروازی مناسبی برای مسیر موردنظر انتخاب کنند. مطلوب ترین ارتفاع پروازی ارتفاعی است که تکان کمتری داشته و جهت وزش باد نیز در جهت حرکت هواپیما باشد. به این ترتیب هواپیما با سرعت بیشتری نسبت به زمین حرکت می کند و زودتر به مقصد می رسد. همچنین مصرف سوخت هواپیما نیز کاهش خواهد یافت.
البته انتخاب ارتفاع پروازی با در نظر گرفتن قابلیت های پروازی هواپیما صورت خواهد گرفت: که در نقشه سطوح فوقانی استفاده خلبان می شود. به عنوان مثال احتمال دارد که در ارتفاع به خصوص باد WIND مطلوب بوزد. اما در همان ارتفاع یخبندان متوسطه و یا شدید گزارش شده باشد. در صورتیکه هواپیمای موردنظر قابلیت رویارویی با شرایط یخبندان متوسط و یا شدید را نداشته باشد. خلبانان در این ارتفاع پرواز نخواهد کرد. احتمال دارد ارتفاع پروازی که انتخاب می شود. همراه با تکان های پروازی باشد و هواپیما دقیقاً روی لایه ای از هوا که جت استریم نام دارد و همانند رودخانه ای است که هوای داخل آن با سرعت زیادی در جریان است قرار بگیرد: در اینصوت هواپیما تکان میخورد و باعث ناراحتی مسافران می شود و با وجود اینکه سرعت بسیار زیاد جت استریم: هواپیما را خیلی سریع به جلو می برد.
ولی خلبان به دلیل تکان های هواپیما ارتفاع پرواز را تغییر می دهد تا باعث ناراحتی مسافران و سرنشینان هواپیما نشود. هر فرودگاهی با توجه به سوانح طبیعی و محل واقع شدن مسیر هوایی ورودی و خروجی فرودگاه دارای حداقل هایی است که باید رعایت شوند به عنوان مثال اگر ارتفاع ابر از سطح زمین از میزان حداقلی که در نظر گرفته شده است.
کمتر باشد هواپیما نباید فرود بیاید. زیرا احتمال دارد خلبان که باند را نمی بیند نتواند به موقع در مسیر باند قرار بگیرد. دو نوع دید برای فرود هواپیما از طریق هواشناسی جهانی به نام نقاط کشورها ارائه شده VFR و IFR.
(VFR) هواپیما را رادار و برج کنترل مراقبت در موقع مه و ابر پایین، می تواند هواپیما را برای فرود هدایت کند و IFR از طریق خود خلبان در هوای خوب می تواند فرود آید گاهی اوقات پیش می آید که منطقه وسیعی از ابر پوشیده شده است و ارتفاع پرواز دقیقاً روی لایه بالایی و یا زیر ابر دارد و هواپیما تکان می خورد بنابراین خلبان سعی می کند ارتفاع پرواز را تغییر بدهد. در طی پروازهای شب ابرها قابل رؤیت نیستند و اگر ابر باردار نباشند و داخل آنها تراکمی که باعث رعد و برق شود وجود نداشته باشد.
در صفحه رادار هواشناسی هواپیما مشخص نخواهد شد. اما خلبانان هواپیما با مشاهده تکان ها و هم چنین بازتاب نور چراغ های هواپیما متوجه وجود ابرها می شود. خلبان با بررسی گزارش های هواشناسی مربوط به چند ساعت گذشته نقشه های ارتفاعات مختلف پروازی سرعت و جهت باد و گزارش های خلبانان دیگر می تواند وضعیت جوی فرودگاه منطقه را پیش بینی کند و تصمیمات ضروری را بگیرد.
علاوه بر تجهیزات مختلفی که برای اندازه گیری ثبت پدیده های جوی هواشناسی استفاده می شود. ماهواره های هواشناسی که مختصات مختلفی را به زمین مخابره می کنند. این تصاویر در حافظه رایانه نگهداری می شود و با نشان دادن آنها به صورت پشت سر هم می توان حرکت جبهه های مختلف هوا و توده های ابر را مشاهده کرد. به این ترتیب سرعت حرکت توده ابرها به خوبی محاسبه شده و وضعیت هوای آینده پیش بینی می شود.
منبع: مجله پرواز


دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -